Czesław Ożóg

Grunwald 1959

Czesław Ożóg pochodził z rodziny, której członkowie byli już kilkakrotnie przedstawiani na naszej stronie. Opisywaliśmy historię jego ojca, Wojciecha Ożoga a także stryjów - Stanisława Ożoga i ks. Józefa Ożoga. Teraz przyszedł czas, by wspomnieć o kolejnym pokoleniu - i równie ciekawych przeżyciach.

Czesław urodził się 27 stycznia 1937 roku w Nienadówce jako syn Zofii i Wojciecha Ożogów. Gdy w 1939 roku wybuchła II wojna światowa, jego ojciec został wywieziony

na roboty przymusowe do III Rzeszy. Dla rodziny Czesława rozpoczął się trudny okres.

W 1943 roku pięcioletni Czesław miał okazję po raz pierwszy spotkać się z ojcem, którego znał jedynie z opowieści matki. Wojciech Ożóg otrzymał wówczas od niemieckiego pracodawcy pozwolenie na krótką wizytę w domu. Radość była jednak krótka - wiadomo było, że ojciec musi wracać do Niemiec. Niestety, nieszczęście przyszło wcześniej. Rankiem 21 czerwca 1943 roku niemiecki okupant przeprowadził w Nienadówce brutalną Pacyfikację. W jej wyniku zginęło wielu niewinnych mieszkańców, a jeszcze więcej zostało wywiezionych do obozów pracy i zagłady. Wśród nich był również ojciec Czesława. Rodzina nie wiedziała wówczas, że już nigdy go nie zobaczy. Zginął pod koniec wojny podczas wyzwalania obozu pracy w Pustkowie.

Po wojnie Czesław ukończył szkołę podstawową w Nienadówce. Jako młody chłopak pracował na budowach, pomagając matce i rodzeństwu. W wieku 20 lat został powołany do wojska i trafił do jednostki LWP w Starogardzie Gdańskim. Służba wojskowa daleko od domu była trudna, ale właśnie wtedy przytrafiła mu się przygoda, o której nie zapomniał do końca życia - i którą dziś chcemy przypomnieć mieszkańcom Nienadówki.

KRZYŻACY - 1959

W 1959 roku rozpoczęła się realizacja monumentalnej ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza "Krzyżacy", w reżyserii Aleksandra Forda. W produkcji filmu uczestniczyły setki statystów, w tym żołnierze LWP, którzy w ramach ćwiczeń zostali oddelegowani do pomocy przy realizacji widowiskowych scen batalistycznych.

Wśród nich znalazł się również Czesław Ożóg. Możliwość udziału - nawet jako statysta - w takim przedsięwzięciu była dla młodego człowieka ogromnym przeżyciem. Czesław brał udział w kręceniu scen bitwy pod Grunwaldem. W nagrodę za udział otrzymał pamiątkowy album ze zdjęciami z planu filmowego - jeden z nielicznych egzemplarzy, który do dziś przechowywany jest przez rodzinę jako cenna pamiątka. Zdjęcia w albumie są czarno-białe i słabej jakości, jednak w internecie można odnaleźć ich kolorowe odpowiedniki - tutaj prezentujemy jedynie delikatnie poprawione wersje.

Film "Krzyżacy" był w późniejszych latach wyświetlany także w jednej ze szkół w Nienadówce - trudno dziś ustalić, w której dokładnie i w jakim roku. Osoba, która podzieliła się tą informacją, wspominała, że niektóre sceny wzruszały widzów do łez.

Dla wytrwałych widzów film pozostaje jednym z najważniejszych dzieł polskiej kinematografii. Choć trudno na ekranie dostrzec młodego chłopaka z Nienadówki, który w 1959 roku symbolicznie „walczył” z Krzyżakami, warto przypomnieć tę jego małą, ale wyjątkową przygodę z historią - i z filmem.

Od początku

Zdjęcia w większej rozdzielczości można przeglądać w albumie: Grunwald - 1959

Film był wyświetlany w którejś ze szkół w Nienadówce, nie wiem w której i w którym to było roku, ale osoba opowiadająca mi to, wspominała, że sporo ludzi płakało podczas nie których scen. Ciekawe czy ktoś potwierdzi, że taki seans się odbył i kiedy to było. Wytrwałym polecam to wielkie dzieło polskiej kinematografii, trudno w nim dostrzec młodego chłopaka z Nienadówki, który potykał się z Krzyżakami pod Grunwaldem w roku 1959, ale myślę, że warto było przypomnieć o tej jego wojskowej przygodzie.

Po zakończeniu służby wojskowej Czesław Ożóg powrócił do rodzinnego domu w Nienadówce i kontynuował pracę na budowach. W 1963 roku zawarł związek małżeński z Zofią Lorenc. Wkrótce na świat przyszły ich dzieci: Bogusława, Barbara i Wojciech.

W latach 70. XX wieku rozpoczął nowy etap zawodowy - został pracownikiem mleczarni w Nienadówce Dolnej, gdzie pełnił funkcję zlewniowego. Pracował tam aż do końca swojej aktywności zawodowej.

Niestety, mając zaledwie 48 lat, ciężko zachorował na raka płuc. Odszedł zbyt wcześnie, pozostawiając po sobie wspomnienie człowieka pracowitego, pogodnego i bliskiego lokalnej społeczności. Jego losy, choć naznaczone trudnymi doświadczeniami wojny i powojennej rzeczywistości, są świadectwem siły i wytrwałości zwykłego człowieka z Nienadówki.

Zmarł 27 marca 1985 roku. Spoczywa na cmentarzu w Nienadówce.

^{przyg: Agata Rogala

Bogusław Stępień}

Osobowość Roku - 2022

Nienadówka 1980 - wystawa

Foto zmiany

Losowy album

Czesław Ożóg