Naukę w Szkole Powszechnej w Nienadówce rozpoczęła w 1935 roku, a ukończyła w czasie wojny w 1942 roku. Podczas okupacji szkoły średnie były zamknięte
toteż po II wojnie światowej w 1945 roku kontynuowała naukę w Gimnazjum Ogólnokształcącym w Sokołowie Małopolskim. Gimnazjum Ogólnokształcące ukończyła w 1947 roku, „małą maturą”.
Następny etap edukacji to Liceum Ogólnokształcące w Nisku, w którym uczyła się w latach 1947–1949. Liceum Ogólnokształcące ukończyła z wyróżnieniem, zdając „dużą maturę”. W 1950
roku ukończyła półroczny Państwowy Kurs Nauczycielski w Krośnie.
W 1950 roku rozpoczyna swoją pierwszą pracę zawodową w Szkole Podstawowej w Trzebusce, pracując jako nauczyciel nauczania wczesnoszkolnego z dziećmi klas
I-III, ale także i starszymi ucząc biologii i geografii. Pracę w Trzebusce wspominała z sentymentem, zresztą jej wychowankowie zawsze „ciepło” o niej mówili. Podkreślali, że
rozumiała problemy uczniów, nie tylko te związane z edukacją, ale te życiowe. Była wyrozumiała i cierpliwa, potrafiła motywować swoich uczniów do pracy, rozbudzając i kształtując
indywidualne możliwości i predyspozycje. Często po lekcjach pomagała słabszym uczniom w nauce, motywując ich do systematycznej pracy i wpajając dobre nawyki.
W 1965 roku rozpoczęła pracę w Szkole Podstawowej im. Henryka Sienkiewicza w Nienadówce, gdzie pracowała do 1976 roku jako nauczyciel - wychowawca w
klasach I-III. Od początku swej pracy zawodowej należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego - organizacji zrzeszającej nauczycieli.
Aby efektywnie pracować i być na bieżąco z nowoczesnymi metodami nauczania ciągle się dokształcała. I tak w 1966 roku rozpoczęła naukę w Zaocznym Studium
Nauczycielskim w Rzeszowie, dwuletniej szkole półwyższej, pomaturalnej kształcącej nauczycieli szkół podstawowych. Studium Nauczycielskie ukończyła w 1968 roku, zdając egzamin
dyplomowy w dniu 26 lipca 1968 r. Należy podkreślić wielkie zaangażowanie Janiny Kołodziej w dokształcanie się, która oprócz pracy zawodowej studiowała, niejednokrotnie rezygnując
z odpoczynku, czy potrzeb własnej rodziny.
Ukończyła wiele kursów dokształcających, organizowanych przez Okręgowy Ośrodek Metodyczny w Rzeszowie, w tym; 1962 r. OOM Rzeszów „Uczyć lepiej”, „1964 r.
Kuratorium Oświaty Rzeszów - „Kurs wychowawców”, 1967 r. ODN Rzeszów - „Nauczanie języka polskiego w klasach I-III”, 1970 r. „Nauczanie zintegrowane w klasach początkowych”,
1972-1973 r. SJP Rzeszów - „Kurs języka polskiego”. Za swoją pracę wielokrotnie otrzymywała nagrody i wyróżnienia.
W czasie wakacji niejednokrotnie pracowała z dziećmi na organizowanych w Nienadówce wakacyjnych, do których uczęszczały dzieci przedszkolne.
Kiedy funkcjonowała Zasadnicza Szkoła Rolnicza, przy Szkole Podstawowej w Nienadówce również tam prowadziła zajęcia praktycznej nauki zawodu.
Kochała to, co robiła. Potrafiła zarazić swoją wiedzą i pasją. Była wyrozumiała w pracy z dziećmi, tolerancyjna, nie zrażała się błędami dziecka, ale nie
akceptowała negatywnych zachowań. Często powtarzała słowa Janusza Korczaka „Pozwól dzieciom błądzić i radośnie dążyć do poprawy”. Dziecko mając dobry przykład postępowania łatwiej
zrozumie swój błąd i będzie starało się być coraz lepsze. Dostrzegała w dziecku przede wszystkim dobre cechy, wykorzystywała je do podnoszenia w nim poczucia jego wartości.
Cechowała ją cierpliwość nie tylko w bezpośrednich kontaktach z dziećmi, ale też w okazywaniu na co dzień swojej pracy. Potrafiła rozmawiać z uczniami, zawsze znajdowała z nimi
wspólny język. Wzbudzała zaufanie, uczniowie mogli rozmawiać z nią o swoich osobistych problemach. Umiejętnie łączyła rolę nauczyciela - wychowawcy, z rolą opiekuna podążającego
za zainteresowaniami i możliwościami dzieci.
W ostatnich miesiącach życia zmagała się z ciężką chorobą, z którą walkę przegrała. Odeszła 31 maja 1976 roku. Pozostała w wiernej pamięci najbliższych i
swoich wychowanków.
|
