Archiwum Gazetnika

Zbiór dokumentów urzędowych, wezwania sądowe, ubezpieczenia, umowy, kontrakty, zaproszenia i inne. Dokumenty zostały nam udostępnione przez rodzinę Wojciecha Ożoga - Gazetnika.

Zapis przedślubny - 1840

Zapis przedślubny
Dnia którego niżej podpisani Rodzice swojem dzieciom w stan małżeński pobrać się mającym, następujące ustanowienie czynią, a to:

   a/    Marcin Lepianka spuszcza i do użytku oddaje synowi swemu Antoniemu Lepiance i przyszłej synowej Katarzynie Ożogównie gruntu na pół dnia Morgów cztery ??? ???? top: now: 39 na wieczność im i ich sukcesorom - tudzież ci rodzice dają na zapomogę rzeczonym nowożeńcom parę ciołków. -

   b/    Ożóg Błażej i żona jego Anna oddają swemu przyszłemu zięciowi Antoniemu Lepiance i córce swej w wianie gruntu ćwierć, Morgów dziesięć, pod ??? top: now: 10. 11. 12. 13. 14, tudzież Chałupę i Stodołę o dwóch sąsiekach z tym warunkiem aby ci nowożeńce rodziców Błażeja i Annę Ożogów chowali, w ich dolegliwościach wspierali i po śmierci pochowali. Niemniej ci rodzice dają na zapomogę kobyłę. -

   c/    Te rzeczone grunta znajdują się w Nienadówce, pierwszy w miedzach z jednej strony Józefa Lepianki, a z drugiej Tomasza Furmana. Drugi zaś z jednej strony graniczy z gruntem Pikora Macieja i z gruntami Trzebuskiemi poddańczemi z drugiej strony. -

   d/    Ten zapis ma swoją moc i ważność ????? po zawarciu ślubu młodych, Antoniego Lepianki i Katarzyny Ożogówny. -

Takowy zapis przy świadkach i Urzędzie Gromadzkim Nienadowskim strony podpisują i intalubować pozwalają w księgi gruntowe.

Działo się w Nienadówce dnia 18 października 840. -

         świadkowie
         + Maciej Pikor
         + Antoni Krudys
         + Marcin Lepianka
         + Apolonia Lepiankowa
            rodzice młodego
         + Błażej Ożóg
         + Anna Ożogowa

Ten zapis ze strony Urzędu gromadzkiego potwierdza się i sprawdzając podpisy stron i aktualność rzeczy pieczęć gromadzką Nienadowską wyciska się. "Datum not supra".

                                 + Walenty Nowieński - wójt
                                 + Stanisław Maziarz - przysiężny
                                 + Kazimierz Cisek - podwójci
                                 + Bartłomiej Ożóg - z Gromady
                                 + Wawrzyniec Ożóg - z Gromady

Powyższy dokument to doskonały przykład klasycznego zwyczaju sporządzania zapisów przedślubnych na wsiach galicyjskich w XIX wieku. Tego rodzaju umowy miały ogromne znaczenie - nie tylko praktyczne, ale też symboliczne.

Zanim padło sakramentalne "tak", rodziny zabezpieczały przyszłość młodych: ziemia, zwierzęta, zabudowania. O romantyzmie nikt wtedy nie myślał - liczyła się kalkulacja. Ale nie tylko: była w tym też głęboko zakorzeniona odpowiedzialność pokoleniowa - rodzice chcieli, żeby dzieci miały z czego żyć i gospodarzyć.

W punkcie b/ widzimy jasno: przekazanie gruntu i zabudowań nie było bezinteresowne. W zamian młodzi zobowiązywali się do opieki nad rodzicami - wspierania ich w chorobie i godnego pochówku. Taki swojski ZUS - tylko że oparty na rodzinie, lojalności i tradycji.

Również zwierzęta jako część "posagu" były czymś więcej niż dodatkiem. To był konkret: para ciołków i kobyła jako inwestycja w siłę roboczą i przetrwanie gospodarstwa.

Dokładne opisy granic działek pokazują, jak istotna była znajomość lokalnej topografii. Sąsiedzi, miedze, numery - wszystko musiało się zgadzać. Rolę notariusza pełnił Urząd Gromadzki, a wpis do ksiąg gruntowych nadawał dokumentowi moc prawną.

To niesamowite, jak w tak krótkiej formie można odnaleźć cały świat dawnej wsi: system wartości, rodzinne zależności, ekonomię, a nawet lokalne prawo zwyczajowe.

Idąc tropem nazwisk, postanowiłem sprawdzić, czy zapis przedślubny doczekał się realizacji. Zajrzałem do ksiąg parafii Nienadówka - i oto co udało się ustalić:

Antoni, syn Marcina i Apolonii Lepianków, został ochrzczony 20 kwietnia 1818 r. Rodzina mieszkała wówczas pod numerem domu 7.
Katarzyna, córka Błażeja i Anny Ożogów, ochrzczona została 12 października 1820 r. - mieszkała z rodziną pod numerem 2.
Prawdopodobnie zawarli ślub 17 grudnia 1840 roku. W dniu ślubu Antoni mieszkał pod numerem 302, a Katarzyna - 288.
Małżeństwo prawdopodobnie było bezdzietne nie odnalazłem w księgach śladów potomstwa. Antoni zmarł 16 lipca 1861 roku w wieku 44 lat. W chwili śmierci mieszkał pod numerem 450.

Wkrótce, bo już 1 stycznia 1862 roku, Katarzyna Lepianka z d. Ożóg, licząca sobie lat 40, rozpoczyna nowe życie. Gospodarstwo bez mężczyzny trudno utrzymać, sporo do powiedzenia miały też rodziny, zwłaszcza od strony zmarłego. Wdowa Katarzyna wychodzi za mąż - tym razem za Wawrzyńca Lepiankę, 26-letniego syna Józefa i Marianny z d. Ożóg. Co ciekawe, jego rodzinny dom miał ten sam numer, co dom narodzin Antoniego - nr 7. Przypadek? Może, a może... coś więcej.

4 listopada 1862 r. Wawrzyniec i Katarzyna zostają rodzicami syna Andrzeja. Cała rodzina mieszkała wtedy nadal pod numerem 450.

I na tym… ślad się urywa. W nienadowskich księgach parafialnych brak dalszych wpisów dotyczących tej rodziny. Wygląda na to, że wyjechali z Nienadówki - dokąd? Może w poszukiwaniu lepszego losu, może z powodu dziedziczenia lub podziału majątku. Tajemnica czeka na odkrycie.

Dominium Państwa Głogów - 1849

Przezacne Szanowne Dominuim Państwa Głogów

Dopraszam się podpisany jak najpokorniej Szanowny - Przezacnej Domincję względem swego gruntu pod Nr. domu 45 po - śp. Grzegorzu Draku w Medyni, który został zamierzony do pańskiego gruntu Pana Bieniaszewskiego, został tak złączony że i śladu żadnego nima. Jak tylko mi Arkusz indywidualny uświadczy jako pod Nr. typograficznym - 625, - 770: - łąki Nr.- 624.709. i - 771 Morg 3 - Sążni i?? pola -. Ogród - Sążni 572 - w Roli Łąki 319 co razem wynosi Morg 3 - Sążni 1051 i jako to jest własność moja nadana i zapisana na wieczność od Grzegorza i Małgorzaty Draków. Jako się i tym wkażę pod świadectwem podpisanem jako i wypłat sukcesyi z tego gruntu wypłaciłem a ????? tego gruntu nie posiadam i ?? tylko ????.

Gdym ja teraz podpisany doprasza się Szanowny Domincję aby mnie Szanowna Dominium wydała Supement ???? tego Gruntu i Dekret aby im ten Grunt ??? - ??? ??? było teraz odmierzyć, o co upraszam podpisany.

Marcin Gołojuch +

Medynia dnia 22 sierp. 1849

Ugoda pomiędzy braćmi Kołodziej - 1870

Stanęła Dobrowolna, niczem nie zmuszona Ugoda pomiędzy 3^ma braćmi Kłodziejami względem Oyczyzny, przez braci niżej podpisanymi. Uczyniono 25/ ??? 1870

Szymon Kołodziey najmłodszy zostaje na gruncie, po niegdyś zmarłych Mikołayu y Katarzynie Kołodziejach. Z tego gruntu dla zabezpieczenia swoyego nadal spłacił Woyciechowi, bratu starszemu Złotych Reńskich 100 y Komorę w cztery ściany. Poręby ze gruntem jego wiecznością Woyciechowe będą. Z których to Porąb zobowiązany będzie Woyciech, Maryannie siostrze spłacić Złotych Reńskich 24.

Piotr, średni brat ????? ??? grunta z matką bez 6. lat Zdorobku na tem gruncie wziął parę wołów za Złotych Reńskich 230. y wóz, pług, bron 2, y słaty z gruntu od Szymona brata młodszego na oycowskim gruncie pozostającego, Złotych Reńskich 250. Z których już ??? Złotych Reńskich 6. Resztę Szymon w prędkim czasie oddać obowiązuje się Złotych Reńskich 154. Z tej sumy siostrze wypłaci Złotych Reńskich 24. Szymon zaś siostrze ma wypłacić Złotych Reńskich 12 y chować ją na tym gruncie, dopóki się jej za mąż nie trafi, a jak się iey za mąż trafi, wesele sprawić ma na na jakie go P. Bóg spomoże. Te wszystkie wyżej wyrażone punkta, żeby tym ważniejsze były, stwierdzamy podpisem własnych rąk, przy wydaniu ??? ???

+ Wojciech Kołodziey
+ Piotr Kołodziey
+ Maryanna siostra
+ Szymon Kołodziey

^{(pierwsza strona, przycięty na dole, prawdopodobnie przez skanującego.

Niewidoczny podpis trzeciego z braci, Szymona.)}

Co się stało przy braciach naten czas będącym, na co sie podpisujemy.

+ Adam Dumczak wujt
+ Augustyn Kus przysiężny
+ Jakub Chorzępa przysiężny

Urlopowanie z wojska - 1872

Prześwietne C.K Starostwo Powiatowe. W prośbie niniejszej mieszkanka Nienadówki Maryanna, wdowa po Antonim Kustrze, zwraca się do władz o udzieleniu urlop dla swojego syna Jakuba Kustry, służącego już od trzech lat w 13 pułku ułanów w Mościskach. Maryanna swoją prośbę motywuje, śmiercią męża przed dwoma miesiącami i trudnością w utrymaniu gospodarstwa. Dodatkowym ciężarem jest drugi z synów głuchoniemy Jan.

Nienadówka dnia 7 marca 1872
+ Marianna Kustrowa wdowa

Przełożony Urzędu gminnego wsi Nienadówka, potwierdza się prawda powyższej prośby w całej osnowie.

Wojciech Ożóg - Wójt
+ Wojciech Zdeb - sąsiad
+ Wojciech Kołodziej - sąsiad
+ Wojciech Ożóg - sąsiad

Prośbę poparł i potwierdził również w kilku słowach ówczesny proboszcz parafii Nienadówka.

Antoni Momidłowski
pleban

Maryanna z Krzyśków Ożogowa - 1889

Dokument dotyczy zarządzenia o przyznanie spadku, po Józefie Ożogu, Maryannie z Krzyśków. Spadek dotyczył realności w Nienadówce pod nr. 331.

Pełnomocnictwo - 1900

Pełnomocnictwo, którego ja niżej podpisana Maryanna Tasiór z Ożogów rod. p. Wojciechowi Ożogowi jako pełnomocnikiem w imieniu mojem i spadkobierców mianuję, nadając mu moc i władzę wydzierżawić mego 1/3 część gruntu po śp. Walentego Ożoga zmarłego w roku 1897, a to wedle dekretu dziedzictwo rod. jestem właścicielką 1/3 gruntu po ojcu tenże Woyciech Ożóg ma moc owy grunt wydzierżawić wedle swego uznania na czas i ilość dzierżawy cenę i co pełnomocnik uczyni za dobrą uznaję.

W dowód czego pełnomocnictwo to własnoręcznie podpisuję wraz ze świadkami.

Działo się w Chyrowie dnia 12 września 1900 roku

Jako świadkowie:                                + Maryanna Tasior
Samuel Sanez                                                ??????
Wolf Ja????

Prawo ubogich - 1902

Pismo rewizyjne pozwanych do Wysokiego c.k Trybunału Najwyższego we Wiedniu.

Powodowie:
Małoletni Jan i Maryanna Buczaki przez opiekuna Wojciecha Ożoga w Nienadówce

Instytucja adwokata z urzędu była częścią prawa ubogich. Prawo ubogich w ustawie o postępowaniu sądowym w cywilnych sprawach spornych z 1895 r. uregulowane zostało w części pierwszej, rozdziale pierwszym – Strony, w tytule siódmym. Sama systematyka przepisów o prawie ubogich stanowi nawiązanie do wzorca niemieckiego. Także regulacja prawa ubogich w procedurze austriackiej wzorowana była na procedurze z 1877 r. obowiązującej w Rzeszy. Można z niej wyodrębnić dwie osobne dzisiejsze instytucje: zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie adwokata stronie z przyznanym prawem ubogich. https://bazhum.muzhp.pl/media/texts/studia-z-dziejow-panstwa-i-prawa-polskiego/2010-tom-13/studia_z_dziejow_panstwa_i_prawa_polskiego-r2010-t13-s87-105.pdf

Pozwani:
Szymon i Anna małżonkowie Chorzępowie w Nienadówce.

Ten zapis ze strony Urzędu gromadzkiego potwierdza się i sprawdzając podpisy stron i aktualność rzeczy pieczęć gromadzką Nienadowską wyciska się. "Datum not supra".

Sprawdziłem, czy powyższy zapis przedślubny doczekał się realizacji. Zerknąwszy do ksiąg parafii Nienadówka odnalazłem przyszłych nowożeńców. Antoni syn Marcina i Apolonii Lepianków ochrzczony został 20 kwietnia 1818 roku. Rodzina zamieszkiwała pod ówczesnym nr. domu 7. Katarzyna, córka Błażeja i Anny Ożogów ochrzczona została 12 października 1820 roku, jej rodzina zamieszkiwała pod ówczesnym nr. domu 2. Ślub zawarli prawdopodobnie 17 grudnia 1840 roku. Antoni w dniu ślubu mieszkał pod ówczesnym nr. 302, a Katarzyna 288. Małżeństwo prawdopodobnie bezdzietne, Antoni Lepianka mąż Katarzyny z d. Ożóg zmarł 16 lipca 1861 roku, mając lat 44. Ówczesne miejsce jego zamieszkania to ówczesny nr. domu 450.

Wkrótce, bo już 1 stycznia 1862 roku Katarzyna Lepanka z d. Ożóg, licząca sobie lat 40, wychodzi za mąż za Wawrzyńca Lepiankę lat 26, syna Józef i Marianny z d Ożóg, mieszkającego pod ówczesnym nr. domu 7. Zastanawiające, że jest to ten sam numer domu, w którym urodził się pierwszy mąż Katarzyny, Antoni.

Wawrzyńcowi i Katarzynie Lepiankom 4 listopada 1862 roku, rodzi się syn Andrzej. Rodzina nadal zamieszkuje pod ówczesnym nr. domu 450. Na nim to urywa się ślad w nienadowskich księgach parafialnych, nie ma też żadnych kolejnych wpisów o jego żonie Katarzynie i synu Andrzeju. Wygląda na to, że z Nienadówki wyjechali.

Kontrakt kupna sprzedaży - 1903

Kontrakt zawarty w Sokołowie 4 lipca 1903 roku. Osoby występujące w nim to sprzedająca Katarzyna Matuła, kupujący Adam Matuła gospodarz z Wólki sokołowskiej.

Wybory w Trzebusce - 1904

Ciekawy dokument z 1904 roku dotyczący odbyłych się wyborów we wsi Trzebuska. Grupka jej mieszkańców złożyła w tej sprawie protest, aż do Lwowa.

Do Wysokiego CK Namiestnictwa we Lwowie

przez Naczelnika Gminy w Trzebusce.

Protest Leona Piecucha i Towarzyszów w Trzebusce.

Przeciw wyborowi do Rady Gminnej w Trzebusce.

Wysokie CK Namiestnicwo!

Przeciw wyborowi do Rady gminnej gminy Trzebuski w 1. 2 i 3 kole odbytem na dniu 24 listopada 1904, wnosimy następujący.

Protest

  I    Wbrew ustawie w skład Komisyi wyborczej w wszystkich trzech kołach wyborczych wchodził Jan Ożóg, aczkolwiek w Nienadówce stale mieszka i wyborcą wcale nie był i nie jest. -

II    Listy wyborcze prowadził także sekretarz gminy, choć nie był członkiem Komisyi a po myśli wyroku Trybunału administracyjnego ogłoszonego w lecie br. po wszystkich krajowych gazetach, tylko członkowie Komisyj mogą protokół i listy wyborcze ważne prowadzić. -

III    Z przysiółka, Zmysłów należącego do Trzebuski przyszedł obywatel z listem w którym wyborcy Zmysłowa wypisali kandydatów na radnych i odczytał ten list, poczem głosy z liczono radnym co powoduje nieważność aktu wyborczego.

IV    Na zastępców Radnych wybrano Walentego Przybysza i Józefa Ługowskiego choć oni w ostatnim trzech leciu za zbrodnie karani byli. -

V    W drugim kole głosował Wojciech Przybysz za siebie i za brata Walentego, choć Walenty sam mieszka na stale w Trzebusce. Ob. Ludwik Słonina głosował za Wawrzyńca Ożoga bez pełnomocnictwa, a Tomasz Sułyja głosował za Walentego Sułyja, a ojcowie głosowali za synów i odwrotnie bez pełnomocnicta. Michała Rumaka niedopuszczono do głosowania. -

VI    Wybrani zostali radnemi Rudolf Słonina choć on nie jest ????? bydła, a wręcz urzędnikiem gminy, a nadto dwaj Surowcowie również urzędnikami gminy.

?????????? ----------------- dnia ?????? niżej podpisani

Wnoiosek. na uchylenie wyborów do Rady gminnej I. II. III Koła prowadzonych na dniu 24/11 1904 w gminie Trzebuscei rozpisanie nowych wyborów.

Łukasz Ożóg
Michał Rumak
Jan Surowiec
Jan Nowak
Józef Surowiec
Piotr Węglarz
Antoni Rumak
Franciszek Rzeszutek
Tomasz Sułyja
Józef Surowiec
Wojciech Ciupak
Józef Surowiec
Leon Piecuch
Jan Nowak
Jan Pikur
Abraham Klinger

Uwiadomienie - 1906

Uwiadomienie dotyczy zburzonego w listopadzie 1905 roku domu Wojciecha Ożoga gospodarza z Nienadówki. Starostwo powiadamia zwierzchność gminną o wstrzymaniu poboru podatku za ten dom w wysokości 3 Koron.

List Wojciecha Ożoga- Gazetnika - 1920

Treść listu Wojciecha Ożoga wysłanego do „Powiatowej Komendy Uzupełnień w Kolbuszowej i Rzeszowie” w sprawie zwolnienia ze służby legionowej, syna Józefa.

Jak stwierdza załączony Wyciąg metrykalny mam 70 lat, a moja żona Agnieszka lat 61. Ze względu na wiek – jak napisał – ‘nie jesteśmy zdolni do robót gospodarskich i w ogóle niezdolni do zarobkowania. Gospodarstwo moje składa się z … morgów roli, które to syn mój Józef z rodziną uprawiał i nas jako jedyny żywiciel utrzymywał, bo chociaż mam trzy córki to Maryanna jest ułomna i do pracy całkiem niezdolna. Wiktorya zamężna Drapała … jej młodsze Franciszkę i Anielę, utrzymywał je ich brat Józef. Na te wszystkie okoliczności uprasza podpisany jako ojciec reklamanta: Wysoka Komendo – chciej uwolnić Józefa Ożoga od dalszej służby wojskowej, obecnie przy 2 Pułku Legionów, 8 Kompanii, 2 Pluton, 2 Baon, nr p.p. 26.

Wojciech Ożóg, Nienadówka, 8/12 1920.”

Kwit - 1909

Na 300 koron słownie trzysta koron , które niżej podpisana od Adama Pikora w gotówce odbiera tytułem na konto kuponego ode mnie kawałka pola pod Br. 370 w Nienadówce po moim ojcu Grzegorzu Nowaku. Które to grunta w posiadanie Adamowi Pikorowi na dniu dzisiejszym oddaję do jego użytkownia.

Kontrakt na ten kawałek pola podpisana obowiązuje się Adamowi Pikorowi wystawić gdy dojdzie do pełnoletności, a przy podpisaniu kontraktu Adam Pikor ma dopłacić 300 koron jako restrujący cenę kupna, jako całkowitą cenę 600 koron. Na to się podpisuję.

Nienadówka dnia 17 sierpnia 1909.
+ Maryanna z Nowaków Hamikowa

świadek
Wojciech Ożóg podpisał W. Ożóg

W dniu 17 marca 1911 na konto mającego się nabyć kupna kawałka gruntu otrzymałam od Adama Pikora kwotę 100 K. słownie sto koron, co niniejszym kwituję.

+ Maryanna Hamikowa

podpisał W. Ożóg

Do Świetnego Starostwa w Kolbuszowej - 1920

Franciszek Ciupak z Trzebuski dzierżawca polowania w okręgu spółki łowieckiej w Trzebusce zatwierdzonej przez starostwo w dniu 6 luty 1920 roku.

Uprasza Świetne Starostwo o wydanie mu karty na broń, dwóch dubeltówek.

Trzebuska 9 grudnia 1920.

Sąd Powiatowy w Sokołowie - 1923

panią Maryannę z Tamów Gielarowską, gospodynię z Nienadówki ustanawia się opiekunką jej dzieci, a to: małoletnich: Anny i Jana.

Jest obowiązkiem pani wpajać pupilom, zasady uczciwości, bojaźni bożej i cnoty, wychowywać ich do stanu użytecznych obywateli ......

Z ksiąg parafii Nienadówka wynika, że Andrzej Gielarowski zamieszkujący pod ówczesnym nr domu 463 w Nienadówce, zmarł 31 maja 1922 roku.

Uchwała - 1929

Uchwała Sądu Powiatowego w Sokołowie Młp. z dnia 5 listopada 1929 roku. W dokumencie poruszana jest sprzedaż gruntu, osoby występujące w dokumencie to małoletnia Zofia Nowakówna i Wojciech Ożóg.

Świadectwo szkolne Anny Gielarowskiej - 1932

Anna urodziła 12 lipca 1920 roku w Nienadówce. Tu też uczęszczała do szkoły powszechnej im. Jana Kochanowskiego w Nienadówce Dolnej. Nauczycielem był Józef Leja. Świadectwo za rok szkolny 1932/33, z oddziału czwartego, rocznik szósty. Na świadectwie wynik ogólny z ocen, dobry.

Wykazy upośledzonych -

Dokument nie datowany i nie wypełniony. Wykazy dotyczyły ociemniałych, obłąkanych, głuchoniemych i niepełnosprawnych umysłowo.

Akt notarialny - 1937

Akt notarialny spisano w Sokołowie Młp. 4 września w 1941 roku. Akt, umowa pomiędzy Adelą z Ożogów Pasternakową zamieszkałą w Będzienicy koło Ropczyc, a Fanciszkiem Ożogiem zamieszkałym w Nienadówce. Umowa dotyczyła sprzedaży części parceli, odziedziczonej w dn. 22 październik 1925 roku, po zmarłym Janie Ożogu.

Wyrok sądowy - 1959

Sprawa i wyrok sądowy dotyczy przysłowiowej "miedzy". Powódka Anna Śliż, właścicielka drogi polnej pozwała dwóch gospodarzy, Wojciecha i Jana Gielarowskich, o naruszeniu jej własnosności. Sąd Powiatowy w Kolbuszowej wydał wyrok po jej myśli.

I. Utrzymuje powódkę w spokojnym posiadaniu drogi polnej w Nienadówce o szerokości 3 m, a długości 800 m, ciągnącej się od obejścia powódki w kierunku południowym, do lasu i poprzecznej drogi, przyczym droga ta jest po wschodniej stronie pasa gruntu powódki i graniczy od strony wschodniej z gruntem Wojciecha Kranowskiego, oraz zakazuje pozwanym jakiegokolwiek naruszania powódki w posiadaniu tej drogi, a wszczególności wykonania przez pozwanych przejazdu tą drogą.

II. Zasądza się od pozwanych solidarnie koszty procesu w kwocie 159 zł. na rzecz powódki.

przyg. Bogusławw Stępień

Log out | Edit

Osobowość Roku - 2022

Nienadówka 1980 - wystawa

Foto zmiany

Losowy album

Archiwum Gazetnika