Edward Winiarski

dziennikarz, działacz społeczny, historyk, poeta

Wspomnienie

Edward Winiarski urodził się 22 lutego 1959 roku w Sokołowie Małopolskim jako syn Stanisława i Stanisławy Winiarskich. Całe życie związany był z Nienadówką Górną, gdzie rozpoczął naukę w Szkole Podstawowej nr 2 im. Marii Konopnickiej, którą ukończył w 1974 roku.

Kolejnym etapem była Zasadnicza Szkoła Rolnicza w Nienadówce (działająca przy Szkole Podstawowej nr 1 im. Henryka Sienkiewicza), będąca filią Technikum Rolniczego w Werynii. Tam kontynuował naukę, uzyskując tytuł technika rolnika po zdaniu matury przed Państwową Komisją Egzaminacyjną.

W 1982 roku ukończył szkołę podoficerską w Lublinie, odbywając następnie służbę wojskową w Sandomierzu. Wykształcenie wyższe zdobywał na Akademii Rolniczej w Krakowie (specjalizacja: ekonomika rolnictwa). W 1989 roku obronił pracę magisterską pt. „Organizacja i wyniki produkcyjno-ekonomiczne Zespołowego Gospodarstwa Rolnego w Tyczynie, w województwie rzeszowskim” na Wydziale Rolniczym tej uczelni. Studiował również filozofię na Papieskiej Akademii Teologicznej oraz prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Szkoła podoficerska w Lublinie i służba wojskowa w Sandomierzu.

Wydział Rolniczy Akademii Rolniczej w Krakowie.

Papieska Akademia Teologicznej i Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.

Praca zawodowa

Karierę rozpoczął 4 czerwca 1984 r. w Zakładzie Rolno-Przemysłowym IGLOPOL w Rzeszowie jako mistrz Wydziału Usług i Eksploatacji, gdzie pracował do końca 1986 roku. Od 1987 roku był dyrektorem Zespołowego Gospodarstwa Rolnego SKR w Tyczynie, funkcję tę pełnił do likwidacji zakładu w 1991 r. Następnie do 31 października 1997 r. pracował w dziale księgowości SKR.

Działalność polityczna i społeczna.

25 września 1989 r. wstąpił do powstałego w tym samym roku Chrześcijańsko-Demokratycznego Stronnictwa Pracy (ChDSP).

W 1994 r. stanął na czele Społecznego Komitetu Obchodów 400-lecia wsi Nienadówka. Komitet przygotował program uroczystości oraz dwa numery „Gońca Nienadowskiego”. Pierwszy numer Gońca Nienadowskiego z 1994 roku przedstawiał SKO i jego zamierzenia co do obchodów jubileuszu. W drugim numerze Gońca Nienadowskiego, który ukazał się na miesiąc przed obchodami, zawarto m.in. program obchodów i

podziękowania. Z jego inicjatywy wydano także tomik wierszy lokalnych poetów ludowych „Wioska rodzinna”.

W wyborach samorządowych 11 października 1998 r. został radnym Rady Miejskiej w Sokołowie Małopolskim i jej przewodniczącym w III kadencji (1998–2002). W tym okresie uczestniczył m.in. w rozwiązywaniu sporu o lokalizację gimnazjów w Nienadówce. To, że "łaska mieszkańców na pstrym koniu jeżdzi", przyszło przekonać się Edwardowi Winiarskiemu szybko przekonać. Szczególnie musiało go dotknąć, główne hasło protestujących umieszczone na transparencie:

"Najbardziej uciska, lud poddany, władca z ludu wybrany". To była jedna z fraszek przez niego napisanych. Ostatecznie to dzięki jego mediacjom udało się powołać Gimnazjum nr 1 w Nienadówce Dolnej, a zadowoleni rodzice wystosowali podziękowanie za zaangażowanie pana Edwarda Winiarskiego w polubowne zażegnanie sporu. Ostatnie zdanie warte przypomnienia i zapamiętania: Pańska postawa świadczy, że można budować wytrwale pojednanie, a nie rozpalać ogniska nienawiści.

Pomimo zakończenia konfliktu i wydawałoby się obopulnemu zadowoleniu, ta głośna sprawa zaważyła na dalszych jego losach. W kolejnych wyborach samorządowych (2002) dostał od mieszkańców czerwoną kartkę. Nienadówka postawiła na innych ...

Edward Winiarski zakończył karierę samorządowca w gminie Sokołów Młp., na III kadencji i wycofał się z działalności samorządowej.

Publicystyka i twórczość literacka

Od początku lat 90. był niezależnym publicystą, współpracował m.in. z dziennikiem Nowiny, tygodnikami SAN, REWERS, ŹRÓDŁO, WSPÓLNOTA, a także z Gazetą Wyborczą, Super Nowościami, miesięcznikiem Nasz Dom, Przeglądem Kolbuszowskim i Kurierem Sokołowskim. Publikował głównie materiały o tematyce społeczno-gospodarczej, rolniczej, dotyczącej ochrony środowiska, ale też biografie mieszkańców Nienadówki. Był członkiem zespołu redakcyjnego magazynu społeczno-kulturalnego Nadwisłocze.

Przeszukując archiwa Nowin i innych czasopism, natknąłem się na sporą ilość artykułów Edwarda Winiarskiego. Trudno by było je tu umieścić wszystkie, spotkacie je jednak na pewno w innych opracowaniach na naszej stronie. Tu zamieszczę kilka, w tym jeden, który wydał mi się nietypowy jak na zainteresowania autora. Jest to, artykuł - wywiad, z 8 IX 1997 roku, z panią Anetą Beatą Kręglicką, byłą Miss World`89.

Tworzył również poezję, fraszki i aforyzmy. Wydał m.in.:

Laureat wielu regionalnych i ogólnopolskich konkursów literackich, m.in.:

I Nagroda w Polonijnym - Konkursie Literackim "Na polonijnym szlaku" (1991)
II Nagroda w Ogólnopolskim Konkursie Literackim “Moja wioska" (2000)
Nagroda XXX VI Łódzkiej Wiosny Poetów im. Macieja Józefa Kononowicza.
III Nagroda w Ogólnopolskim Konkursie na Fraszkę "Prawo na wesoło"
III Nagroda w Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim "O laur Sarbiewskiego" (2005)

Kilka wierszy

Od początku

Artykuły i biografie

Na naszej stronie dzięki uprzejmości Edwarda Winiarskiego możemy przedstawiać jego opracowania wszystkim zainteresowanym. Poniżej mały zbiór jego prac, który postaramy się uzupełniać w miarę możliwości.

Ostatnie lata

W ostatnich latach życia nadal publikował artykuły i utwory literackie, choć coraz rzadziej. Marzył o wydaniu obszernej monografii Nienadówki - pozostawił spis treści planowanej książki obejmującej 18 rozdziałów, z których część udało się opracować i opublikować. W planach miał również napisanie pracy doktorskiej pt. "Działalność Spółdzielni Oszczędnościowo - Pożyczkowej Kas Stefczyka na obszarze obecnego województwa rzeszowskiego."

Edward Winiarski, mimo często kontrowersyjnej postawy, zapisał się w historii wsi jako autor, który jak nikt inny opisał jej dzieje i mieszkańców. Z pewnością działał na rzecz jej dobra, choć nie zawsze był w tym dobrze rozumiany.

Zmarł 16 sierpnia 2015 roku w wieku 57 lat. Spoczął w grobie rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Nienadówce. W jego ostatniej drodze towarzyszyli mu liczni mieszkańcy Nienadówki, oraz dawni współpracownicy z gminy. Wśród nich znalazł się były burmistrz Sokołowa Młp., z okresu kiedy razem współpracowali dla dobra miasta i gminy.
Spoczął w grobie rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Nienadówce.

Podziękowania

Serdeczne podziękowania dla rodziny Edwarda Winiarskiego za udostępnienie materiałów i zdjęć, które posłużyły do opracowania tego wspomnienia.

opr. Bogusław Stępień

Write a comment

Comments: 1

#1
Mariusz (Tuesday, 16 May 2017 13:04)

Wybitny człowiek, niestety niedoceniony przez wielu mieszkańców. Cześć Pańskiej pamięci! Zostanie Pan na zawsze w sercach tych, którzy szczerze kochają naszą Małą Ojczyznę!

Osobowość Roku - 2022

Nienadówka 1980 - wystawa

Foto zmiany

Losowy album